نیلوفر ابی

بی تو اما عشق بی معناست ، می دانی؟ دستهایم تا ابد تنهاست ، می دانی؟ آسمانت را مگیر از من ، که بعد از تو زیستن یک لحظه هم بی جاست ، می دانی؟...

تو باش و با بودنت باعث من باش...

من آنقدر با وسعت نبودن تو زیسته ام که دیگر آمدنت دردی از من دوا نمیکند نیا مدتهاست که به جای تو با جای تو انس گرفته ام......

گفتند عینک سیاهت را بردار دنیا پر از زیباییست...عینکم را برداشتم،وحشت کردم... از هیاهوی رنگها... آدمها هزار رنگ میشوند...عینکم را بدهید میخواهم به دنیای یک رنگم پناه ببرم... ...

وسعت نبودن تو به اندازه ی تمام دنیای من است تا آنجا که چشم کار میکند...جاااااااااااای تو خاااااااالیست    ...

اگر دریای دل آبی ست                                           تویی فانوس زیبایشاگر آیینه یک دنیاست                                               تویی معنای دنیایش تو یعنی یک شقایق را             ...

  بیهوده انتظار تو را دارم دانم دگر تو بازنخواهی گشت هر چند  اینجا بهشت شاد خدایان است بی تو برای من این سرزمین غم زده زندان است              ...

امروزواسم یه روزخوبه الهی غم وغصه دوربمونهامروز روزیه حس تازهامروزتولدیه مردخاصهمردی که آرزوی منپشت ستاره های دنباله دارهامروزتولدیه عشق پاکهعشقی که عمقش خیلی بیشترازیه چاههامشب آسمون به افتخارتورنگی شدهلباس مشکیشو ببین چه رنگی شده؟خداکنه بارون بیادتااشکامونبینیشایدباورت نشه اماخیلی برام عزیزی.این شعر رو باتمام وجودم به کسی تقدیم میکنم که ستایش کردنش تمومی نداره.عمرمن تولدت مبارک......