نیلوفر ابی

بی تو اما عشق بی معناست ، می دانی؟ دستهایم تا ابد تنهاست ، می دانی؟ آسمانت را مگیر از من ، که بعد از تو زیستن یک لحظه هم بی جاست ، می دانی؟...

تو باش و با بودنت باعث من باش...

من آنقدر با وسعت نبودن تو زیسته ام که دیگر آمدنت دردی از من دوا نمیکند نیا مدتهاست که به جای تو با جای تو انس گرفته ام......

وسعت نبودن تو به اندازه ی تمام دنیای من است تا آنجا که چشم کار میکند...جاااااااااااای تو خاااااااالیست    ...

اگر دریای دل آبی ست                                           تویی فانوس زیبایشاگر آیینه یک دنیاست                                ...

  بیهوده انتظار تو را دارم دانم دگر تو بازنخواهی گشت هر چند  اینجا بهشت شاد خدایان است بی تو برای من این سرزمین غم زده زندان است              ...

هیچی ازم نمونده ای خدا تا کی باشم ازش جدا؟ امروز و فرداست که بمیرم خدایا من به دام دلتنگی اسیرم دگر نای گریه ندارم تا کی بغضهایم را بفشارم؟ الهی پشت و پناهش باش این است زیبا ترین دعایم سازم شکسته و این خانه سوت و کور است صدایم هم گرفته آخ که ساز هم بی فایده ست نمیدانم حکایت این سقف و دیوار چیست؟ پشت و پناهم بوده در تمام وقت مگر از جنس سنگ نیست؟ راستی چهچه آن مرغک بیچاره یادم رفت گمانم او هم در دل کوچکش دردی هست....

امروزواسم یه روزخوبه الهی غم وغصه دوربمونهامروز روزیه حس تازهامروزتولدیه مردخاصهمردی که آرزوی منxa0پشت ستاره های دنباله دارهامروزتولدیه عشق پاکهعشقی که عمقش خیلی بیشترازیه چاههامشب آسمون به افتخارتورنگی شدهلباس مشکیشو ببین چه رنگی شده؟خداکنه بارون بیادتااشکامونبینیشایدباورت نشه اماخیلی برام عزیزی.این شعر رو باتمام وجودم به کسی تقدیم میکنم که ستایش کردنش تمومی نداره.عمرمن تولدت مبارک......